Serwer DNS to mechanizm odpowiedzialny za kojarzenie nazw (np. nazw komputerów lub domen) z odpowiadającymi im adresami IP.
Jak działa serwer DNS
Strefa wyszukiwania „do przodu” – zamienia nazwy urządzeń w sieci lokalnej na ich adresy IP.
Strefa wyszukiwania „wstecz” – wykonuje odwrotną operację, czyli przekłada adresy IP na konkretne nazwy.
Strefa podstawowa – zawiera główną kopię bazy danych strefy; to w niej administrator dokonuje wszelkich zmian w rekordach.
Strefa pomocnicza – jest wiernym odwzorowaniem strefy podstawowej, przechowywanym na innym serwerze.
Strefa skrótowa – przechowuje skróconą wersję danych strefy podstawowej, zawierającą jedynie kluczowe rekordy dotyczące serwerów autorytatywnych.
System DNS składa się z trzech głównych elementów:
Przestrzeń nazw DNS – hierarchiczna struktura drzewiasta, w której każda gałąź reprezentuje określoną domenę.
Serwer nazw – oprogramowanie działające na serwerze, odpowiedzialne za przechowywanie informacji o strukturze domen.
Resolver (program do rozpoznawania nazw) – aplikacja kliencka tworząca zapytania DNS i przekazująca je do serwera.
Resolver kieruje do swojego serwera DNS zapytanie o przetłumaczenie nazwy na adres IP.

Serwer DNS klienta wysyła zapytanie do głównego serwera nazw:

Następnie żądanie zostaje przekierowane do serwera obsługującego domenę najwyższego poziomu:

Kolejnym etapem jest skierowanie zapytania do serwera odpowiedzialnego za domenę drugiego poziomu:

Po uzyskaniu odpowiedzi serwer DNS klienta odsyła wynik do lokalnego resolvera:

SOA (Start of Authority) – Rekord definiujący serwer autorytatywny dla strefy; w każdej strefie występuje tylko jeden taki wpis.
A (IPv4 Address) – Łączy nazwę hosta z jego adresem IPv4.
AAAA (IPv6 Address) – Odpowiada za mapowanie nazwy hosta na adres IPv6.
CNAME (Canonical Name) – Tworzy alias wskazujący na inną nazwę hosta.
PTR (Pointer) – Rekord odwrotnego wyszukiwania, zamieniający adres IP na nazwę hosta.
NS (Name Server) – Określa serwery nazw odpowiedzialne za daną domenę lub strefę.
MX (Mail Exchanger) – Wskazuje serwery obsługujące pocztę e-mail w określonej domenie.
Otwieramy Menedżer serwera i wybieramy opcję Dodaj role i funkcje.
Uruchomi się Kreator dodawania ról i funkcji – klikamy Dalej.
Pozostawiamy domyślny typ instalacji i przechodzimy dalej, wybierając Dalej.
Wskazujemy nasz serwer (jedyny dostępny w liście) i wciskamy Dalej.
Odnajdujemy i zaznaczamy rolę Serwer DNS.
Po zaznaczeniu pojawi się okno informujące o dodatkowych wymaganych funkcjach – klikamy Dodaj funkcje.
Upewniamy się, że rola DNS jest zaznaczona i przechodzimy dalej.
Na ekranie funkcji nie dodajemy nic dodatkowego – klikamy Dalej.
Wyświetli się opis instalowanej roli – potwierdzamy, wybierając Dalej.
Zaznaczamy opcję automatycznego restartu serwera, jeśli będzie to konieczne. Potwierdzamy przyciskiem Tak, a następnie wybieramy Zainstaluj.
Czekamy na zakończenie instalacji. Kreator można zminimalizować lub zamknąć okno podglądu – instalacja i tak będzie kontynuowana w tle.